Mams op bezoek

Tis alweer bijna oud nieuws, maar mijn moeder was dus op bezoek in April, voor drie weken weer zoals elke keer. Ik had behoorlijk wat dagen vrij genomen deze keer want ik had inmiddels iets van 6 weken vakantie dagen (inclusief overwerk) opgebouwd. In de eerste week dat ze hier was hebben dagen lang geshopt (zoals we in Nederland ook doen als ik er ben), en eigenlijk niet zoveel toeristische dingen gedaan.

Met Pasen zijn we weggeweest naar Aireys Inlet, onze favoriete plaats aan de Great Ocean Road. We zijn hier de afgelopen drie jaren met Kerst ook geweest (Tiemen en mijn vader ook toen zij hier waren). We zaten weer in een huisje, maar wel een ander huisje als de laatste twee keer. Ik was wat ziekjes (stevige verkoudheid) en het weer werkte ook niet al te hard mee (regen, storm, koud) maar verder was het erg gezellig en relaxed. Ik heb erg veel bij de openhaard gezeten puzzels doen en lezen, terwijl mijn moeder, rondgeleid door Trudy en Guy, zich weer vergaapte aan al die prachtige plantjes en boompjes en Michael elke dag ontzettend veel surfte. Michael en ik zijn nog een dag naar een surf-kampioenschap gegaan op een - bij surfers - erg beroemd strand (Bells Beach). Dat was enorm spectaculair, de fratsen die ze uithalen op golven van 3m hoog!

De week na Pasen moest ik wel drie dagen werken, om vervolgens weer een lang weekend op stap te gaan, dit keer alleen m’n mams en ik. We gingen naar Bright; aan de start van de Victorian Alps, ten noord-oosten van Melbourne. Aanvankelijk zouden we gaan kamperen, maar dat plan hebben we laten varen toen we hoorden dat er al sneeuw lag op de top van de Mt Hotham en het ’s nachts zo rond de 4 graden was. Michael en ik hebben toch echt een aantal jaren terug met de Pasen gekampeerd, het is gewoon nu al zo koud! Anyways, de tent hadden we dus maar thuis gelaten! We hadden de auto van Trudy te leen, een automaat, zodat mijn moeder ook kon rijden. Gelukkig was de weg voor het overgrote deel een vier-baanse snelweg, dus voor m’n moeder was dat goed te doen. Ik zeg “redelijk” goed te doen, want toen zij op een gegeven moment iemand aan het inhalen was met een snelheid van 120km/uur en ik zei: “Mams, afremmen, camera!”, deed zij alles behalve afremmen! De ruitenwissers gingen aan, richtingaanwijzer naar links, maar gewoon doorkarren! Tot nu toe nog geen bekeuring ontvangen...

Gedurende vier dagen zag ons programma er ongeveer alsvolgt uit: uur of 9 opstaan, ontbijten, spullen pakken (het was zo druk dat we elke nacht in een andere cabin of motel hebben geslapen), ergens koffie gaan drinken. Dan om een uur of 11 – 12 richting een mount (Mt Hotham of Mt Buffalo). Rijden / wandelen / boelveel foto’s maken / veel ooohs en aaaahs. Dan terug naar onze slaapplaats, eten of uit eten, en tot slot een potje scrabble met wijn. In dit gebied waren in Januari 2003 vreselijke bosbranden. De bossen zijn echt spectaculair. Sommige bomen hebben de branden overleeft, en die ze lopen gewoon weer aan de stam uit, waardoor een soort ‘harige’ boom ontstaat. Zo’n raar gezicht! Andere delen zijn compleet dood, maar door de brand zijn natuurlijk miljoenen zaden tot leven gekomen. Dus zie je witte, dode stammen, met af en toe een boom die het heeft overleeft, in een bed van grijs-groene blaadjes – de nieuwe bomen. En hier en daar stukken waar de brand net niet is geweest of minder heet is geweest. Spectaculair (vandaar die ooohs en aaahs)!

De laatste week van mijn moeders verblijf hier heeft ze nog wat toeristische dingen gedaan (botanical gardens voornamelijk), terwijl ik weer een paar dagen terug moest naar werk. Zaterdag avond erg gezellig uit eten geweest met Michael’s ouders ook, en zondag haar op het vliegveld afgezet. Heerlijk om het rijk weer alleen te hebben, maar het was wel heel erg gezellig deze keer. Dus zoals altijd mixed feelings!