Vakantie in Thailand

Ik neem me elke keer voor wat vaker te schrijven, maar dan vind ik weer dat ik eigenlijk niets te melden heb, dus laat het dan maar weer. Maar nu ben ik net terug gekomen van een week in Thailand! Michael is inmiddels vertrokken naar Duitsland en ik vond dat ik ook wel wat vakantie verdiend had. Mijn vriendin Emma van werk had me uitgenodigd om haar te vergezellen; zij zou, samen met haar vriend Philip. haar ouders uit Engeland ontmoeten in Thailand. Dus dacht ik: waarom ook niet, en vertrok. Emma was al eerder naar Thailand vertrokken en verbleef in Hua Hin, een plaatsje ongeveer 250km ten zuiden van Bangkok, aan de oostkust van dat dunne stukje land. Dus toen ik aankwam ben ik eerst meteen door naar Hua Hin gereisd met de trein, en liet Bangkok voor de terugweg.

Emma en Philip verbleven met Em's ouders in the Marriott Resort, maar daar was helaas voor mij geen plaats meer. Emma en Philip waren echter al voor mij op onderzoek uitgegaan naar een ander hotel niet te ver weg. In eerste instantie was ik wel teleurgesteld dat de Marriott Resort volzat, dat zag er zo prachtig uit. Een groot zwembad met ligstoelen eromheen, vlak aan het strand en veel groen, echt een paradijs! Maargoed achteraf was het wel prima om voor $60 per nacht goedkoper te zitten, en ik kon via Emma toch genieten van het paradijs!

Ik heb vijf dagen in Hua Hin doorgebracht en heb zo’n beetje alle tijd met The Hellawells doorgebracht. We hebben twee middagen heerlijk in die ligstoelen gelegen in het resort. Zonnen, zwemmen, genieten van de ligstoel, verse kokosnoot sap drinken, puzzels doen, lekker wegdoezelen. We zijn een dag op een snorkeltour geweest, echt prachtig. Eerst een stuk rijden met een bus, daarna met een bootje naar een prachtig eiland, vervolgens weer naar een ander eiland. Heerlijke lunch in een restaurant aan het strand. Deze eilanden was precies wat ik had verwacht van Thailand: prachtige witte stranden met kokospalmen op het strand, en warm zeewater. Het water was niet zo helder als in Cairns, maar de hele ervaring was een stuk beter – lang niet zo touristisch! En prachtig koraal gezien. We zijn ook een dag op een tour naar een national park geweest. Ook weer met de bus en met een bootje. Toen moesten we 650 omhoog klimmen naar een enorme krijtsteen grot, echt prachtig!!

Verder hebben we natuurlijk Hua Hin verkend. Zulke leuke kleine straatjes overal! En die scootertjes, echt niet normaal. De hele familie op een brommertje zonder helm. Het verkeer is echt belachelijk! Je kunt als voetganger ook bijna nergens oversteken. Er zijn gewoon geen oversteek plaatsen en als die er al zijn, zijn er geen stoplichten voor voetgangers en niemand stopt ook. We zijn ook een keer voor een thaise massage gegaan, echt heerlijk!! Wel heel apart hoor, je hele lichaam wordt gemasseerd en het is voor de masseuse ook een workout en niet alleen voor haar handen! M’n armen en handen vond ik echt het heerlijkst. Jammer dat ik geen tijd meer had voor een tweede. We gingen ook elke avond uit eten, echt heerlijk! De night markets waren ook echt een highlight. Het lijkt wel alsof de Thai nooit gaan slapen!! We zijn geloof ik naar drie verschillende geweest op drie verschillende avonden. De koningin was ook jarig op zaterdag, en de Thai aanbidden hun koningklijke familie echt!

Op zondag ochtend vroeg nam ik een bus terug naar Bangkok. Hotel gevonden en vervolgens wilde ik naar de "Grand Temple"; de grootste tempel in Bangkok. Dat ging opzich goed, ware het niet dat iedereen me wel wist te vertellen dat het dicht was voor een paar uur. “Iedereen” waren de tuk-tuk drivers. Ik kon geen 20 meter lopen of er werd naar me getoeterd, of gevraagd of ik een taxi wilde. Uiteindelijk tuinde ik er dus toch in. Het klonk ook zo overtuigend, en er werd zelf een kaartje gepresenteerd en verteld dat hij voor de overheid werkte. Hij zou me naar vier verschillende tempels brengen en als we dan weer terugwaren, zou de Grand Temple inmiddels open zijn. Goed, één tempel later werd ik dus zo bij een juwelier zaak afgezet. En niet een gewone juweliers zaak zoals je je dat in NL voorstelt, maar een grote hal zonder ramen met een Thaise mannen in pak die maar blijven praten en vragen waarom je niets wilt kopen. Nou ik voelde me zo ontzettend opgelaten, ik wist niet hoe snel ik er weer uit moest komen. Vreselijk!! Die lachende tuk-tuk driver was toen niet zo lachend meer. Want nu kreeg hij zijn voucher niet. Ik voelde me vervolgens enorm schuldig, alhoewel ik achteraf daar ook geen moer van geloof. Hij bracht me meteen terug naar waar ik vandaan kwam – die andere drie tempels die ik ook zou zien werden meteen overgeslagen, maar dat maakte me niet uit. Ik voelde me zo ongemakkelijk dat ik blij was uit die tuk-tuk te stappen! Het verkeer was echt vreselijk. Alleen daarom moet je al niet in een tuk-tuk stappen, je wordt gewoon vergast! En het is ook hartstikke eng, probeert zo’n tuk-tuk te concureren met een bus.... nou ja af en toe moest ik echt mijn ogen even dichtdoen. Er was een stuk weg waar officieel maar drie rijbanen waren, maar die Thai maken er gewoon vier van. Doodeng!

Toen ik terug was bij het Grand Temple, bleek natuurlijk dat die helemaal niet dicht was. Ik heb de driver wel meer geld gegeven, want het gaat natuurlijk helemaal niet om het geld (we hebben het hier over $1.50), maar ik voelde me zo opgelaten!! En ik voelde me zo oerstom dat ik er toch ingetuind was, alhoewel de Lonely Planet ervoor waarschuwt en Emma had me ook al gewaarschuwd! Maargoed aan de andere kant hoort dat ook wel weer bij de Thailand-ervaring. En terug in Australie hoor ik gelukkig van andere mensen die er ook waren ingetuind. Het betekende wel dat ik vervolgens enorm achterdochtig was naar iedereen. Een vreselijk naar gevoel. En het gaat echt niet om het geld want die mensen zijn zo arm, ik kan aan de ene kant ook wel begrijpen dat ze werkelijk alles proberen om wat geld te krijgen. Maargoed de Grand Temple was echt geweldig en echt niet normaal de hoeveelheid goud en andere shiny statues Heel indrukwekkend. De Thaise mensen zijn ook vreselijk gelovig en voor hun is het allemaal hele heilige grond. Vervolgens naar de Reclining Buddah, die was iets van 30m bij 10m, echt enorm indrukwekkend!! Mijn hotel was in een drukke straat vol met kraampjes die volgens mij de hele nacht doorgingen. Ik heb voor $0.80 heerlijke phad thai gegeten wat voor mijn ogen gebakken werd bij een kraampje op wielen.

Afgelopen dinsdag ochtend was ik blij weer thuis te zijn. Ik was wel wat “freaked out” bij Bangkok. Weet niet zo goed hoe ik dat moet vertalen in het Nederlands. Gewoon de drukte, de luchtvervuiling en het feit dat iedeen je vanalles probeert te verkopen. Het verkeer, de enorme tempels, het feit dat de stad nooit lijkt te slapen. Ik zou graag meer van Thailand verkennen, maar dan wel met Michael!