Nog meer nieuws
Hallo allemaal,
Nog meer nieuws vanuit Melbourne – alhoewel de meeste van jullie het wel al weten – ik ben zwanger! Deze week hebben we de eerste echo gehad en alles was helemaal goed. We waren beiden echt helemaal onder de indruk van wat je allemaal kunt zien op de echo; handjes, voetjes, oortjes, hartslag en zelfs de niertjes! En dat terwijl het kleintje daarbinnen slechts 6cm groot is. Alhoewel, het zal nu wel alweer een cm ofzo zijn gegroeid, want het gaat hard! Voor Michael was het ook erg leuk, want hij maakt natuurlijk niet al die veranderingen door zoals ik dat doe. Ik ben vreselijk misselijk geweest (en niet alleen in de ochtend), maar gelukkig voel ik me nu een heel stuk beter. Overigens kwamen we er twee dagen voor vertrek naar Nieuw Zeeland achter dat ik zwanger was, maar de bruiloft was toen al gepland hoor! Ik ben nu bijna 13 weken en het kindje zou rond 30 July moeten komen. Dus helaas komen wij niet naar Nederland dit jaar in de zomer om met iedereen te vieren dat we zijn getrouwd! Dat moet nog een jaartje wachten.
Ondertussen is ons feest hier op zaterag 10 February gepland bij m'n schoonouders in de achtertuin, en Trudy en Guy organiseren we alles. Aan het begin hadden we wat moeite met wat Trudy allemaal wilde organiseren (haar en ons idee van ‘een klein feestje’ verschilde nogal), maar nu hebben we ons nu neergelegd bij het feit dat het hun cadeau is aan ons, en dat wij dus eigenlijk alleen maar hoeven te komen. Verder geen stress dus voor ons! Wij hebben andere dingen aan ons hoofd nu, dat ik zwanger ben natuurlijk maar ook zijn we op zoek naar een nieuwe en grotere woonplek. We hadden bedacht dat we het leven in een appartement nu wel zat zijn, en dat we gewoon een suburb verder van de stad vast wel een huis konden vinden. Dat leek op het internet ook zo, maar toen we vandaag bij drie huizen gingen kijken, waren we met zo ongeveer 50 andere mensen. Dat viel even vies tegen. Ook krijgen we sterk de indruk dat de keuze wordt gemaakt door wie er de hoogste prijs biedt, ook al is dat hartstikke illegaal. Dus als iets voor een bepaalde prijs wordt geadverteerd, moet je daar overheen bieden! Nou dat maakt het wel een stuk lastiger natuurlijk, en moeten we misschien toch naar andere opties kijken. Ofwel toch in deze kleine flat blijven zitten totdat alles weer wat bedaard is, ofwel toch kopen overwegen. Alles is echt zo overhit op het moment, zowel de koop als de huurmarkt. Ergens hopen we nog dat de vraag naar huurhuizen zo groot is omdat het het begin van het (studie)jaar is, maargoed de tijd zal het wel leren. We zijn in ieder geval ook niet het enige zwangere paar dat op zoek is!
Verder is de Australian Open is weer aan de gang, maar dit jaar heb ik er bijzonder minder interesse voor dan de vorige jaren. Dat komt voornamelijk omdat ik ‘s avonds na werk meestal zo moe ben dat ik al om een uur of 9 naar bed ga, en dus weinig van de spannende wedstrijden kijk. Deze week is het ook niet echt aantrekkelijk weer geweest; eerst werden wedstrijden afgelast omdat het te warm was (40 graden) en nu omdat het steeds regent (maar het is nog steeds over de 30 graden). Verder voel ik me gewoon te moe en heb ik helemaal geen zin om in drukke mensen massa’s in rijen te wachten. Nou ja wie weet volgend jaar weer.
Kerst in Aireys Inlet was weer erg geslaagd. Het weer was niet super maar daarom niet minder gezellig. Michael en ik vertrokken pas op de zondag voor de kerst omdat we nog allerlei feesten en partijen in Melbourne hadden. Niet dat ik er allemaal enorm van heb genoten, aangezien ik hardstikke misselijk was de hele tijd, maargoed! Op eerste kerstdag kwamen Emma, Philip, Vicky, Floyd en Vicky’s broer Marten die nu op bezoek is naar Aireys. Trudy had ze eigenlijk uitgenodigd, omdat Emma en Vicky beiden geen familie hier hebben, en Trudy vindt het zo gezellig om veel mensen om zich heen te hebben (aangezien wij ook maar een kleine familie hebben hier!). Na een week met dagen hoog in de 30 en enorme bosbranden overal, was het op 1e kerstdag dus 11 graden en waar wij zaten begon het op een gegeven moment te hagelen. Er is zelfs sneeuw gevallen in sommige gebieden!! Echt weer typisch Melbourne dat het zo enorm omslaat, en we zaten dan ook heel Europees met de open haard knetterend aan de turkey! Meestal eten we met kerst koude dingen zoals gerookte zalm, oesters, krab en kaasjes. Maar nu kan ik natuurlijk veel dingen niet eten, dus hadden we turkey bedacht, wat uiteindelijk heel erg in de sfeer paste! Trudy was de hele ochtend bezig geweest met de turkey, en Em en Vicky hadden salades en toetjes meegenomen. Er was natuurlijk veel te veel eten, maar het was allemaal heel erg gezellig. Al moet ik zeggen dat ik me wel een enorme zombie voelde. Toen iedereen ook na de lunch ging wandelen, bleef ik thuis om op de bank een dutje te doen. Dit vind ik trouwens normaal ook altijd heerlijk, aangezien ik anders wel een paar glaasjes drink! Iedereen bleef ook slapen die nacht. Op tweede kerstdag gingen Michael en ik voor een dag terug naar Melbourne om naar de cricket te gaan. Dat was voor mij ook een beetje een ramp, want alle etensluchten (patat enzo) zorgden ervoor dat ik op een gegeven moment gewoon naar huis moest, ik trok het echt helemaal niet! Maargoed de rest van de week hebben we in Aireys doorgebracht. Verschillende vrienden kwamen ons nog opzoeken gedurende de week, wat allemaal erg gezellig was. Met oud& nieuw kwamen onze vrienden Clare en Anthony op bezoek en we hebben een heerlijk rustige avond gehad met een BBQ, scrabble en sterretjes. M'n moeder belde nog de volgende ochtend om het vuurwerk te laten horen. In Aireys was het echt compleet stil, we hoorden niet eens champagne flessen! Op 1 January moesten we weer terug richting Melbourne, want Michael moest weer naar werk die week. Ik had lekker nog een weekje vrij.
Ik moest er even weer inkomen maar werk is echt superleuk op het moment. Ik ben nu project manager voor een enorm interessant en uitdagend project. Een pijplijn van een olie maatschappij is gebarsten vlak voor kerst en heeft duizenden liters benzine gelekt onder de grond, wat overal naartoe is gestroomd. Wij zijn nu bezig met uitzoeken waar het allemaal naartoe is gestroomd en tegelijkertijd zijn we ook bezig met het opruimen ervan. Dit klinkt heel groot en dat is het ook, op het moment bestaat het team uit ongeveer 10 mensen die constant hier mee bezig zijn. Verder kan ik er helaas niet zoveel over vertellen, aangezien het betreffende bedrijf van alle kanten aangeklaagd gaat worden en dit project dus uiteindelijk naar de rechtbank gaat. Spannend! Hopelijk kan ik er zoveel mogelijk van meemaken voordat ik op zwangerschapsverlof ga!
Nou snel weer meer updates, wellicht wat foto’s van mijn groeiende buik binnenkort!
Liefs, Akke

1 Comments:
Hoi
Leuk he wat je allemaal kunt zien op een echo!! Wij hebben een keer mijn moeder meegenomen, en die heeft het er nu (precies een jaar later) nog steeds af en toe over!
Wacht maar tot je je kindje in je armen hebt!! Hoe ga je eigenlijk bevallen daar, meer Amerikaans of meer Nederlands qua pijnbestrijding en ziekenhuis etc?
groeten
Post a Comment
<< Home