Feestje, zwanger, werk, etc

Hoi allemaal,

Ik schijn het maar niet voor elkaar te krijgen om vaker dan eens per maand te schrijven. Ik moet zeggen dat ik op het moment 's avonds vaak zo moe ben dat ik nieteens zin heb om m'n computer aan te zetten! Dat zou natuurlijk kunnen komen vanwege het feit dat ik zwanger ben en dat ik elke nacht wakker word om naar de wc te gaan. Bijkomende factoren zijn dat het al weken lang elke dag 30 graden is en het 's nachts niet echt afkoelt, en dat ik het nog steeds erg druk heb op werk. Overigens is dat project waarover ik de vorige keer schreef nu in de kranten beland, dus kan ik rustig zeggen dat Mobil de lekkende pijplijn had. Het is allemaal wel een beetje geescaleerd want op een gegeven moment kwamen we er 'bij toeval' achter dat er mensen waren in een kantoor die vervuild drinkwater bleken te hebben. Je kunt het je bijna niet voorstellen, water dat zo overduidelijk naar benzine ruikt ga je toch niet drinken. Maargoed dat hadden ze dus wel gedaan, en waren daar ook flink ziek van. Tja, en toen werd het pas echt leuk, of, zoals we dat hier zeggen, 'shit hit the fan'. Allerlei autoriteiten hadden er ineens mee te maken, waaronder de EPA (staat voor Environment Protection Agency – de regulatory body voor alles wat met het milieu te maken heeft). Vervolgens heeft de EPA een zogenaamde ’clean-up notice’ aan Mobil gegeven, wat inhoudt dat Mobil nu wettelijk verplicht is alles op te ruimen in een bepaald timeframe, en dat er ook een onafhankelijke auditor mee te maken gaat krijgen, die alles wat wij doen moet controleren. Dus ons team is ietsje veranderd en gelukkig ben ik nu niet meer de project manager. Dit vond ik allemaal iets te veel worden en ik wil straks liever niet degene zijn die wordt opgeroepen als getuige in de rechtbank. We hebben nu meer 'zwaargewichten' in ons team en ik ben nu sub-project manager. Opzich doe ik precies hetzelfde als eerst, maar ben ik niet meer het eerste aanspreekpunt voor alles. Nou ik kan wel twee aviertjes over dit project schrijven. Het is ontzettend interessant, frustrerend, uitdagend, druk en leuk. Rare combinatie misschien, maar al met al is het een super project!

Ons trouw-feestje was geweldig! Op het moment dat we de tuin binnen kwamen op zaterdag middag, voelden Michael en ik ons meteen schuldig. Het zag er zo onwijs mooi uit!! Trudy had zo haar best gedaan, en dat was overduidelijk geslaagd! Ze had het allemaal zo mooi aangekleed met leuke zithoekjes overal, planten op de tafels en op de grond, mooie tafel lakens, lantaarntjes. Ze had zelfs twee gas-heaters geregeld voor ’s avonds als het wat kouder zou worden, en lampen voor in de tuin voor als het donker zou worden. En Trudy en Guy hadden etiketten geregeld voor alle wijn flessen met een foto van ons erop! Michael paste meteen z’n speech aan om z’n moeder een hoop meer credit te geven!

Het feestje begon om 4 uur en de eerste mensen arriveerden ook klokslag 4 uur en vanaf hadden we het eigenlijk de hele tijd 'druk'. Het is in Australie de gewoonte om tijdens dit soort feestjes (en bruiloften) cadeautjes niet meteen uit te pakken maar die op de cadeau-tafel neer te leggen, waardoor je dus meer tijd hebt om mensen te verwelkomen. De catering had hapjes aan het begin en er was een bar waar iedereen drankjes kon halen. Toen zo’n beetje iedereen was gearriveerd (alhoewel het de hele avond een komen en gaan was), gaven Trudy en Guy een speech. Dat was zo grappig en zeer typisch voor vooral Trudy, want elke keer als Guy iets aan het zeggen was, viel Trudy hem in de rede en griste de microfoon uit z’n hand. Er waren maar een paar mensen die Trudy en Guy niet zo goed kennen, dus iedereen moest onwijs lachen. Een groep van onze vrienden hadden een video voor ons gemaakt. Ze hadden foto’s van ons uitvergroot op echte grootte, en twee jongens speelden ons met maskers voor. Anthony speelde mij, met de foto van mij als masker, en Tom speelde Michael, met een foto van hem als masker. Het was zo ontzettend grappig dat ik echt in m’n broek pieste van het lachen. Een andere vriend van ons die zelf ook filmpjes maakt, had alles aan elkaar gemetseld en er leuke muziek onder gezet. De video was zwart wit en zonder praten dus. Echt zo onwijs leuk en ik was best wel wat ontroerd dat ze dat voor ons hadden gedaan! Daarna gaven Michael en ik samen nog een speech, waar volgens mij iedereen op zat te wachten en iedereen was er ook helemaal klaar voor! Zo grappig was die speech nou ook weer niet, maar we hadden juist onwijs veel gelach! Vervolgens hebben we nog erg lang doorgefeest en de laatsten gingen pas om 1 uur naar huis! We hebben zoveel positieve reacties gekregen van iedereen, de sfeer was zo geweldig en gezellig! Iedereen vond ook dat Trudy het haar beroep moest maken om tuin feesten te organiseren! Het eten was fantastisch en alles ging schoon op. Het weer was fantastisch en de gas-heaters zorgden dat niemand het koud had ’s avonds. We hadden op de uitnodiging gezet dat kinderen welkom waren, dus er renden ook wat klein grut rond overal (de oudste was een jaar of 3). Er was een hoekje waar de kleine baby’s verzamelden, van 2 weken tot 7 weken oud, al waren er teveel mensen die ze constant wilden vasthouden (totdat er een moeder weer een borst moest geven). De laatsten gingen om 1 uur in de ochtend weg en ik moet wel zeggen dat ik erg blij was toen ik eindelijk in m’n bed lag! Al waren we beiden natuurlijk nog zo vol van het feest dat we pas om 3:30 ofzo in slaap vielen. We bleven uiteraard bij Trudy en Guy slapen. De volgende ochtend na het ontbijt mochten we al onze cadeautjes uitpakken, echt leuk!! We zijn echt enorm verwend, had ik niet verwacht eigenlijk aangezien het geen officiele bruiloft was! Ik ben blij dat we uiteindelijk hebben kunnen accepteren alles gewoon aan Trudy over te laten, want zelfs de band (die we zo pertinent niet wilde) was een success!

Jammer genoeg had Michael het ook zo druk met z’n werk, dus die moest die zondag middag (na het uitpakken van de cadeautjes) naar z’n werk om het een en ander af te maken. En maandag moesten we natuurlijk ook weer naar werk. Het was leuker geweest als we wat meer tijd samen hadden en nog even door konden genieten, nu was echt alles zo meteen weer over! Maargoed, helaas was dat niet anders.

Al heb ik nog niet een enorme zwangere buik naar het schijnt, mijn broeken gaan niet meer dicht. Ik heb nu een band wat ik overover heen doen en wat strak zit (elastiek), zodat je niet de open knopen ziet, en tegelijkertijd zorgt het ervoor dat de broek niet van m’n heupen afzakt. Ik vind het wel apart dat iedereen opmerkt dat ik nog niet dik ben. Alsof je meteen een enorme buik moet hebben ofzo? Een ander meisje van m’n werk loopt twee weken voor op mij en heeft hetzelfde, dat is wel prettig. Ik heb geen idee wat nou een normale buik zou zijn bij bijna 18 weken. Ik weet wel dat ik nog niet eens op de helft zit en dus nog een hele lange tijd te gaan heb, dus ik vind het wel prettig dat ik nog niet zo’n dikke buik heb! Ik voel me verder prima en ik heb het idee dat ik de baby een paar keer heb gevoeld. Het voelt als een klein duwtje van binnenuit, maar ik kan het alleen voelen als ik op m’n buik lig (wat nog net gaat in bed) ’s avonds in bed. Leuk!! Verder vind ik het wel apart dat m’n chronische rug-pijn zo’n beetje is verdwenen. Nou ben ik ook tegelijkertijd met Pilates begonnen (heb bijna prive-les, met maximaal 3 andere studenten die allemaal hun eigen exercise doen) dus dat kan er ook mee te maken hebben, maar het is echt heerlijk! Ik was van plan Michael te vragen een foto van mij met m'n buik te maken, dus dat zet ik er later dit weekend op.