Moe moe en moe

Ik ben gearriveerd in het 3e trimester (30 weken) en ik vind het allemaal behoorlijk zwaar worden. Ik ben zo ontzettend moe dat ik een tijdje dacht dat ik misschien een griepje onder de leden had, maar het gaat maar niet weg. Elke avond ga ik om 21:30 al naar bed, en nu ga ik zelfs soms tijdens m’n lunch uurtje even liggen (in de sick-room op m’n werk). En dan nog ben ik alleen maar hardstikke moe. M’n ijzer is wel wat aan de lage kant, maar niet te laag dus daar kan het niet alleen aan liggen. Soms is er een dag dat ik me wel actief voel, maar de meeste tijd voel ik me compleet lusteloos. M’n trek in zoetigheid en chocola is verdwenen en eten smaakt me lang niet zo lekker meer als voorheen. Wat jammer! Michael en ik zijn begonnen met parental classes, waar ons vanalles wordt uitgelegd over de geboorte, pijnbestrijding, wat er allemaal fout kan gaan en we hebben ook een tour door het ziekenhuis gehad. Thuisbevallen gebeurt hier zelden – het kan wel hoor als je dat echt wilt en alles zelf kunt betalen, maar de meeste vrouwen opten daar dus niet voor. We hebben nog 3 lessen te gaan, ik weet eigenlijk niet waar die allemaal over gaan, we zien nog wel.

Ik ben inmiddels teruggezakt naar 4 dagen per week werken, want vijf dagen is echt niet meer te doen! Nu zit ik eraan te denken om 6 uur per dag te werken in plaats van 8 uur per dag (nog steeds 4 dagen). Dan kan ik lekker veel slapen elke nacht, maar tegelijkertijd hoef ik dan niet in de ochtendspits naar werk. Met de trein naar werk is tegenwoordig best lastig. Zone 3 is onlangs afgeschaft, waardoor er nu meer mensen met de trein vanuit de outer suburbs naar de stad komen. Hardstikke goed voor het milieu natuurlijk, maar tegen de tijd dat die trein is aangekomen in Clifton Hill, waar ik woon, is die trein de sardientjes express geworden en kom ik vaak niet verder dan de deur, laat staan dat ik aan iemand kan vragen of ik alsjeblieft kan zitten. Op de terugweg is het gelukkig beter want alle treinen beginnen en eindigen in Flinders Street, waar ik opstap, dus dan heb ik wel altijd een zitplaats.

De regen is eindelijk begonnen in Victoria. Het is nieuws op de voorpagina van de kranten en het belangrijkste nieuws op het journaal. Niet dat de 10-jarige droogte waar we nog steeds inzitten nou officieel is gebroken, want alles is zo kurkdroog dat al de regen vooralsnog geen enkele invloed heeft op het water in de dammen, waar we ons drinkwater van krijgen. Daarvoor moet het nog weken zo door blijven regenen blijkbaar. Het waterpeil in de dammen zakt nog steeds elke week, nu hebben we geloof ik nog maar iets van 27% van het water vergeleken met wat we zouden hebben als de dammen vol zouden zijn. Maar de boeren zijn hardstikke blij, en Melbourne zit er trouwens ook weer lekker groen uit! Politiek is het een enorm issue, want de verkiezingen komen eraan en de staat had onlangs besloten dat we niet verder in water restricties hoefden (dit zou inhouden geen tuintjes meer sproeien en geen autos meer wassen, alleen nog maar de spiegels). Dit ondanks het feit dat dat gemoeten zou hebben toen we door de 30% grens gingen. Dus de opposition schreeuwt moord en brand, Melburnians hebben binnenkort geen water meer etc. Er zijn trouwens dorpjes in the country waar drinkwater per containers wordt aangevoerd, omdat er gewoon geen drinkwater meer is! Moeilijk voor te stellen, maar het is echt zo! Overigens kan ik binnenkort ook meestemmen, want ik ben onlangs Australisch staatsburger geworden. Dat was een stuk makkelijker dan ik had gedacht eigenlijk, maar ik woon hier natuurlijk ook al een tijdje. Ik moet nog even wachten op de officiele ceremonie, en dan kan ik ook m’n Australisch paspoort aanvragen. Ik blijf uiteraard ook Nederlands staatsburger, als dat niet had gekund, was ik permanent resident in Australie gebleven! Maar aangezien ik nu getrouwd ben met een Australier, kan ik zowel Nederlands, als Australisch staatsburger zijn.

Gisteren hadden we een uitvoering met koor, maar tijdens het warmzingen ervoor werd ik zo duizelig dat ik echt moest gaan zitten. Dus heb ik maar niet meegezongen, maar vanaf de bank zitten luisteren. Ook wel leuk trouwens, want ik hoor ons eigen koor natuurlijk nooit vanaf een afstand! Nou ja opzich heb ik verder eigenlijk niet zoveel te vertellen, ik doe zeer weinig op het moment behalve op de bank liggen, stom tv kijken en slapen. Oh ja ik ben begonnen met alle Harry Potters weer te lezen, in anticipatie op boek 7 wat in July uitkomt.