Groot avontuur

Gisteren ben ik samen met mams en Luke in de draagzak naar kantoor gegaan om hem te showen! We hebben een nieuwe draagzak (anders dan de foto van de vorige post) gekocht, maar daar hebben we nog geen foto van, komt volgende keer. Deze draagzak geeft meer support voor je rug, een stuk lekkerder om te dragen (die andere draagzak hadden we van Jenni geleend). Nou het ging echt hartstikke goed! Nappie bag op m'n rug, Luke op m'n buik, in de trein richting stad. Het was hartstikke leuk om m'n collega's te zien, echt super. Meteen om 11:00 weggegaan (na de 10:00 voeding), en om 13:00 heb ik hem weer op werk gevoed en verschoond, in de 'sick room'. Dat was handig! Daarna zijn mams en ik nog even koffie gaan drinken met gebak, en daarna weer naar huis. Toen was ik wel helemaal gaar, maar het was toch leuk! Geeft me ook goede moed om meer naar buiten te gaan!

Vanochtend heeft Michael Luke om 07:00 gevoed met de fles met afgekolved moedermelk. Zo kon ik heerlijk doorslapen, echt zalig, wat een luxe! En Luke vond het wel prima die fles, al had hij wel een frons op z'n voorhoofd volgens Michael. Zo van: hee, ik vind het wel lekker, maar waar is die warme borst nou??

Luke heeft afgelopen nacht ook voor het eerst alleen geslapen, in de woonkamer. Nog niet in z'n eigen kamer, want de woonkamer is toch al verwarmd en ik voed hem op de bank, zijn kamer heeft geen stoel (we wonen tenslotte in een schoenendoos!). Wel heerlijk hoor, zo krijg je meer uit die twee/drie uurtjes tussen voedingen door. En ik hoorde hem wel, we hadden onze slaapkamer deur open. Volgens mij krijg je daar als moeder toch ook een soort sixth sense voor!

Het groeit als kool!

Luke is nu bijna drie weken oud en gisteren moest ik naar het community child healt care centre (soort consultatie bureau) waar Luke weer gewogen en gemeten werd. Ongelovelijk dat hij al 2cm is gegroeid en een halve kilo is aangekomen sinds geboorte! Wat gaat dat hard! En uiteraard heb ik ook een soort trots gevoel, dat komt allemaal vanwege mijn moedermelk! Hij heeft nu ook wat bollere wangetjes en een onderkinnetje. Hij begint een bad ook leuk te vinden, tot Michael's opluchting (hij vond het eerst helemaal niets). Michael is verslaafd aan z'n bad en kijkt er al naar uit om samen met Luke in bad te gaan als hij iets groter is. Luier verschonen vindt Luke helemaal niets, en schreeuwt echt z'n longen uit z'n lijf!

Op het moment probeer ik Luke op een soort routine te krijgen met voeden. Niet alleen voor hem, maar ook voor mij handiger. Dan kan ik weer een beetje iets plannen op een dag! Niet dat ik nou zo ontzettend veel doe hoor, ik vind eropuit gaan met Luke nog steeds een enorme uitdaging. Van m'n moeder hebben we een 'nappie bag' gekregen, waar je een hoop in kwijt kunt (luiers, schone kleren etc) en het heeft ook een gedeelte waar we Luke op kunnen verschonen. Dit is wel zeer gemakkelijk, zo vergeet je (hopelijk) niets, en hoef je dat alleen maar mee te nemen zodra je de deur uitgaat. Maar zo voelt het nog niet! Als ik langer dan twee uur ergens heen ga, vraag ik me af waar ik Luke in vredesnaam moet gaan voeden. Nou moet ik zeggen dat alles hier wel goed is geregeld in Australie, er zijn overal openbare toiletten die vaak ook een baby-kamertje hebben waar je kunt voeden, verschonen etc. Maargoed, dan nog! Vanmiddag zijn we van plan naar een winkelcentrum te gaan om het eea aan te schaffen, ben benieuwd hoe dat gaat.

Dat voeden op routine werkte afgelopen nacht echt perfect, hij maakte me maar een keer wakker! Het idee is dat je overdag elke drie uur voedt, waardoor hij 's nachts vier of misschien wel vijf uur zonder voeding kan. Nou ja een zwaluw maakt nog geen zomer (ben pas net twee dagen geleden hiermee begonnen), maar het is een goed begin.

M'n moeder komt bijna elke dag met de trein en bus vanuit Nunawading (waar Michael's ouders wonen) om hier te 'kramen'. Echt een luxe voor mij hoor! Ze wast af, maakt schoon, kookt af en toe en past op Luke als ik wil slapen. Heerlijk! Luke is trouwens weer in z'n eigen bassinet en niet meer bij ons in bed. Dat is voor ons toch wel een stuk prettiger! Nu vraag ik me af wanneer we hem op z'n eigen kamer moeten laten slapen ipv onze slaapkamer. Hij maakt zo veel geluidjes in z'n slaap, dat ik vaak al wakker wordt voordat hij echt begint te huilen van de honger. Dus het zou lekkerder zijn om hem niet op onze kamer te hebben. Maar ik ben zo bang dat ik hem anders niet hoor. We kunnen niet alle deuren openlaten omdat het zo koud is, en de kamer waar Luke in is, hebben we constant te verwarming aan. Nou ja we kijken het nog even aan, tis nog maar 2 1/2 week!

Nog een paar fotootjes.....

Bij Oma op schoot

Lekker in slaap bij pappa in de draagzak

En natuurlijk heerlijk bij mamma op schoot

De eerste week

Er is zoveel te vertellen, dat ik gewoon niet weet waar ik moet beginnen! Mijn goede vriendin Jenni heeft een drie-maanden oud dochtertje, en zij is mijn persoonlijke advies-lijn echt. Ze heeft ons nu een soort bedje gegeven, wat we tussen ons in in bed kunnen leggen. Luke was eerst in z’n bassinet maar hij vond dat maar niks gedurende de nacht zo in z’n eentje. Als ik hem dan op m’n buik legde, viel hij zo in slaap. Gelukkig kon ik ook wat slapen zo op m’n rug met Luke op m’n buik. Maar nu ligt hij tussen ons in, en is hij een stuk gelukkiger. Het is ook veel lekkerder om hem tussen ons beiden in te hebben ipv aan mijn kant van het bed, want nu kan Michael hem ook oppakken als hij wat onrustig is. En afgelopen nacht was hij ook wat onrustig, en ik kon toen zo mijn rechterhand bij hem leggen, en we sliepen zo beiden door terwijl hij met z’n handje een van mijn vingers vasthad. Zo schattig!!

Michael heeft deze hele week vrijgehad, maar gaat Maandag weer terug naar werk. Daar ben ik wel een beetje nerveus over! Vanavond arriveert mijn moeder. Ze gaat bij Trudy & Guy verblijven, al gaan we wel nog zoeken naar iets voor haar dichterbij hier. Trudy en Guy zijn deze week ook teruggekomen uit Duitsland. Omdat Luke zo vroeg kwam, waren geen van z'n grootouders hier! De tweede opa ontmoet Luke pas in December, wanneer m'n vader weer op bezoek komt. Nog een paar fotootjes:

Op schoot bij Clare, oogjes wijd open!

Tevreden na een voeding

Proudly Presenting: Luke Josef Ward

Hallo iedereen,
Wij zijn vandaag thuis gekomen na drie nachtjes in het ziekenhuis (standaard hier). Luke is afgelopen vrijdag 6 July geboren om 8:36 in de morgen. Het ging allemaal zo ontzettend snel dat ik het nauwelijks kon bijbenen. Michael ook niet, we wisten echt niet wat ons overkwam! ’s Nachts om 4 uur waters gebroken, we moesten toen naar het ziekenhuis om het hartje te checken. Toen ineens begonnen de weeen om 5:30 geloof ik, Michael snel naar huis om m’n ziekenhuis tas op te halen. Toen hij terugkwam had ik inmiddels al 5cm ontsluiting en om 8:30 was hij er al! Luke is met hulp van de vacuum pomp geboren, want z’n hartslagje was wat aan het zakken en daar waren ze wat bezorgd over. Luke was dus wel wat vroeg en had even een paar daagjes nodig om goed te leren drinken van mijn borst, hij viel constant in slaap! Daarom moest ik nog een nachtje langer blijven, normaal is twee nachten in het ziekenhuis standaard.
Ik zal proberen fotos op m’n blog te blijven zetten maar we zijn nog niet helemaal georganiseerd hier!
Liefs, Akke