Huildag

Hoi Allemaal,

Luke had gisteren een huil-dag. De hele dag huilde hij, en wat we ook deden, we kregen hem maar niet stil. Wandelen in de draagzak, autorijden, borstvoeden, lekker warm bad, pink om op te zuigen. Alles hielp maar eventjes, om het vervolgens weer op een bleren te zetten. We waren een dagje bij Trudy en Guy omdat Michael's broer Stephen en zijn vriendin Monica terug zijn gekomen vanuit Italie (waar ze een aantal jaren hebben gewoond). Het was erg leuk om Stephen weer te zien en Monica te ontmoeten, maar wel jammer dat Luke zo huilerig was. Toen we eenmaal weer thuis waren, waren Michael en ik zowat de wanhoop nabij. Wat kun je nog meer doen? Hij huilde zo hard, ik kreeg het idee dat er misschien echt iets mis was met hem! Ze hebben hier een handige 24-uur ouders hulplijn die je kunt bellen, maar die was steeds in gesprek! Lekker niet zo handig dus! Op een gegeven moment hebben we Luke maar stevig ingebakerd, in z'n bedje gelegd en hem laten huilen. Vijftien minuten later was hij in een diepe slaap! Ik heb vervolgens zitten wikken en wegen of ik hem nou moest wakker maken voor de 22:00 uur voeding, maar heb dat uiteindelijk maar niet gedaan. Hij sliep eindelijk, en na een hele dag huilen en weinig slapen had hij dat wel nodig! Uiteindelijk werd hij pas om 01:00 uur wakker en wilde eten, dus ik ben blij dat ik hem had laten slapen. Sjonge, wel stressvol hoor!

Vandaag is hij weer rustiger. Hij wil nog steeds niet in z'n eentje in z'n bedje liggen, dus ik heb hem lekker tegen me aan in de draagzak nu. Dat is trouwens al een paar dagen zo, overdag wil hij alleen maar in de draagzak. Prima hoor, hij slaapt lekker zo. 's Nachts is hij wel OK op het moment, hij maakt me twee keer per nacht wakker maar valt meestal snel weer in slaap na de voeding. In het weekend gaat Michael er 's ochtends uit om Luke te voeden met een fles afgekolfde melk, dus ik heb afgelopen weekend lekker bij kunnen slapen. Heerlijk!

De afspraak met de borstvoedings deskundige vorige week was erg nuttig. Ze had veel uitleg over waarom Luke dingen doet die hij doet, wat mij gewoon veel helderheid geeft. Ze heeft me een andere aanleg techniek geleerd en het gaat nu al een stuk beter. Hoe ik Luke probeerde aan te leggen was me geleerd in het ziekenhuis, toen Luke nog erg slaperig was en niet zo goed dronk. Nu is hij geenszins slaperig als hij honger heeft maar hapt echt naar m’n tepel, en ik was vaak net een fractie te laat met hem aanleggen als hij z’n mondje wijd openhad. Ze heeft me ook geleerd hoe ik Luke kan ‘inpakken’, zodat z’n armpjes vast zitten. Het is nog steeds niet helemaal 100% OK, maar een stuk beter. Verder dus een kwestie van oefenen!

Mams is afgelopen vrijdag weer terug naar Nederland vertrokken, jammer. Het was erg prettig om zovel hulp te hebben en het was ook erg gezellig. Maar Trudy staat te springen om het roer over te nemen. Ze komt vandaag ook, dus ik krijg nog steeds lekker veel hulp. Echt een luxe hoor! Volgende week gaan Michael, Luke en ik lekker met z’n drietjes naar het nieuwe vakantie huisje van Michael’s ouders aan de kust. Heerlijk!