Nog meer YouTube

Het begint erop te lijken dat Luke over zijn huilgedrag aan het heen groeien is, of beginnen wij er gewoon gewend aan te raken? Het gebeurt toch minstens een paar keer per dag nu dat hij gewoon aan het rondkijken en wat aan het glimlachen is. Echt leuk is dat!!

Raar om dat op te schrijven nu, aangezien hij nu echt helemaal over z'n zeik is, maargoed (hij is bij Michael in de draagzak). Hij wil overdag echt niet in z'n eentje zijn, zelfs de wandelwagen vindt hij niets. Hij begint nu wel wat zwaar te worden en ik kan niet meer een uur met hem in de draagzak lopen, dan krijg ik echt pijn in m'n rug. Dus moet hij af en toe wel in de wandelwagen, en dan ligt hij dus de hele tijd te krijsen. Arme Luke! Ik ga nu maar m'n Ipod meenemen, zodat ik zelf tenminste een beetje van de wandeling kan genieten (op advies van de zuigelingenzorg!). Alleen in de auto is hij content in z'n eentje. Dus ik kijk nog steeds erg veel 'Friends' DVDs, met ondertiteling, zodat ik het nog steeds kan volgen ook als Luke huilt.

Deze week is het echt heerlijk lente-weer. Ben vandaag met Trudy en Luke naar Ikea geweest om weer wat meer opslagruimte in onze flat te creeeren. Hoe langer we hier kunnen blijven hoe beter. Het park is zo heerlijk zo dichtbij, en het cafe om de hoek waar ik bijna dagelijks koffie ga drinken. Morgen gaan we voor het eerst uit zonder Luke, Trudy en Guy komen hier om op Luke te passen.

Luke op YouTube

We zijn gisteren weer terug gekomen van een weekje aan de kust. Het was en is nog steeds belachelijk lekker lente-weer, veel te warm voor de tijd van het jaar maar echt zalig dat zonnetje! We hebben het heerlijk gehad deze week, maar ik moet zeggen dat ik het wel bikkelen vind op het moment met Luke. Vandaag moest ik het weer alleen doen - Michael is weer naar werk - en hij heeft van 0830 tot 12:00 aan een stuk door gehuild. Ik heb hem pas net in slaap gekregen. Ik wilde eigenlijk een stuk gaan wandelen, maar nu ben ik weer bang om hem wakker te maken nu hij eindelijk in slaap is! We krijgen wel zo af en toe nu een niet-huilende Luke te zien, wat mij zekerheid geeft dat hij echt wel door deze fase heen aan het groeien is. Afgelopen vrijdag was hij zelfs een uur wakker zonder te huilen! Dat hebben we meteen op video gezet.



Ook breekt er zo af en toe iets wat op een lachje lijkt door. Ik ben nog niet helemaal overtuigd dat het een echte lach is, maar het komt al in de buurt! Overigens slaapt Luke 's nachts nog steeds prima, wordt even wakker om te drinken maar valt daarna meteen weer in slaap. Als er iemand naar slaap-school moet dan ben ik dat, want ik heb vaak moeite om weer in slaap te vallen na een voeding!

Huilweek of maand?

Luke is zo ongeveer 80% van de tijd dat hij wakker is aan het huilen. Soms is het zo erg dat we niets anders kunnen doen dan hem gewoon laten huilen, omdat we er zelf anders gek van worden. Gelukkig heeft Michael deze week vakantie, dus kunnen we elkaar mooi afwisselen. Overdag krijgen we hem niet in slaap alleen in z'n bed. Hij valt alleen in slaap in de draagzak, in de auto of aan de borst. En als we hem dan weer terug in z'n bed leggen, slaapt hij hooguit nog 30 minuten ofzo door. Je kunt gewoon zien hoe moe hij is, en dan wordt het huilen natuurlijk alleen maar erger. Gelukkig slaapt hij 's nachts wel goed. Hij maakt me wel nog steeds twee keer per nacht wakker, maar hij drinkt snel en is meteen weer in slaap. En deze week doet Michael elke ochtend een flesvoeding, dus kwa slaap gaat het wel OK. Alleen gisteren nacht niet toen hij blijkbaar zo'n honger had dat hij elke twee uur wakker werd, en steeds m'n borst leegdronk ook nog! Maar ik vind het huilen wel moeilijk om mee om te gaan. Het is soms om depri van te worden gewoon.

We zitten dus nu in het vakantiehuis van Michael's ouders, en het is echt prachtig hier. Het huis is supergroot en we hebben zelfs een ping-pong tafel beneden (Luke viel direct in slaap toen we met hem in de draagzak gingen ping-pongen!). De Great Ocean Road is echt mijn favoriete plek in Victoria, ik krijg maar niet genoeg van de kust! Deze week is het ook echt prachtig weer, fris maar met een heerlijk zonnetje. Helaas niet zo'n goede surf voor Michael, maar goed we kunnen hier zo vaak we willen terugkomen! Het huis heeft uitzicht over het golf-terrein, waar honderden kangaroos wonen. Ze hoppen hier echt overal rond! We zitten ook dicht bij een prachtig natuurpark waar je eindeloos kunt rondwandelen. Echt ideaal dus! Geen fotos deze keer want ik heb het kabeltje voor de camera niet meegenomen.

Hoe lang blijft moedermelk goed....?

We hebben geconcludeerd dat we Luke afgelopen zondag misschien afgekolfde melk hebben gegeven dat misschien niet helemaal goed meer was. Die nacht had hij een luier die vol zat met groene poep, terwijl het anders geel-oranje is. Oeps. Nou ja, we zijn dus direct hard afgestraft! Luke is verder wel de hele week erg huilerig - terwijl z'n luiers er weer normaal uitzien. Iedereen zegt dat babies erg veel huilen rond de zes weken, en Luke is vandaag precies zes weken. Michael en ik wandelen wat af met Luke in de draagzak! Hij zit nu ook in de draagzak en is eindelijk in slaap. Hij wil gewoon anders niet slapen overdag! Sinds gisteren vindt hij de speen lekker, dat is wel zo handig voor mij, want voorheen sabbelde hij de hele tijd op mijn pink als ik hem probeerde rustig te krijgen.

Opzich zijn de nachten wel OK, Luke valt meestal direct na voeden weer in slaap. Ook gaat het voeden een stuk sneller nu, hij is meestal binnen 30 minuten wel klaar. Dat is wel zo lekker voor mij aangezien er meestal drie uur tussen de voedingen inzitten (soms vier uur), dus dan krijg ik wat meer slaap! Hij werd vanochtend alleen wel iets te vroeg wakker voor mij, helaas. Trouwens heb ik geen problemen meer met borstvoeden nu.

Afgelopen dinsdag ben ik met Trudy naar Ikea geweest en ik heb zelfs daar gevoed! Het is wel overal goed geregeld hier hoor, er zijn overal baby-kamers waar je kunt verschonen en er zijn vaak zelfs stoelen zodat je in alle rust kunt voeden tijdens het shoppen! Handig he?! Sinds afgelopen maandag heb ik echt zoiets van: hallo wereld, daar ben ik weer! Het eropuit gaan met Luke wordt steeds gemakkelijker. Vanmiddag ga ik ook weer naar kantoor om een paar mensen te zien gezellig.

Ik heb ook weer voor het eerst in 10 maanden op m'n fiets gezeten, heerlijk! Het was prachtig winterweer aan het begin van de week, en terwijl Trudy op Luke paste, kon ik lekker even uitwaaien. Omdat ik altijd naar werk fietste, vond ik fietsen niet echt excersise, maar nu merk ik wel hoe snel ik buiten adem ben! Misschien toch eerst even wat meer fietsen zodat ik wat fitter ben voordat ik weer met hardlopen begin....

Morgen gaan Michael en ik naar het nieuwe vakantie huis van z'n ouders aan de Great Ocean Road (Anglesea) voor een week. We gaan dan ook op zoek voor een huis in Angelsea voor een week rond Kerst, wanneer m'n vader, Anne-Marie, Arie, Tiemen en Hendrike op bezoek komen hier. Tiemen en Hendrike hebben dus ook net hun tickets geboekt. Dat wordt weer een gezellige kerst!!

Huildag

Hoi Allemaal,

Luke had gisteren een huil-dag. De hele dag huilde hij, en wat we ook deden, we kregen hem maar niet stil. Wandelen in de draagzak, autorijden, borstvoeden, lekker warm bad, pink om op te zuigen. Alles hielp maar eventjes, om het vervolgens weer op een bleren te zetten. We waren een dagje bij Trudy en Guy omdat Michael's broer Stephen en zijn vriendin Monica terug zijn gekomen vanuit Italie (waar ze een aantal jaren hebben gewoond). Het was erg leuk om Stephen weer te zien en Monica te ontmoeten, maar wel jammer dat Luke zo huilerig was. Toen we eenmaal weer thuis waren, waren Michael en ik zowat de wanhoop nabij. Wat kun je nog meer doen? Hij huilde zo hard, ik kreeg het idee dat er misschien echt iets mis was met hem! Ze hebben hier een handige 24-uur ouders hulplijn die je kunt bellen, maar die was steeds in gesprek! Lekker niet zo handig dus! Op een gegeven moment hebben we Luke maar stevig ingebakerd, in z'n bedje gelegd en hem laten huilen. Vijftien minuten later was hij in een diepe slaap! Ik heb vervolgens zitten wikken en wegen of ik hem nou moest wakker maken voor de 22:00 uur voeding, maar heb dat uiteindelijk maar niet gedaan. Hij sliep eindelijk, en na een hele dag huilen en weinig slapen had hij dat wel nodig! Uiteindelijk werd hij pas om 01:00 uur wakker en wilde eten, dus ik ben blij dat ik hem had laten slapen. Sjonge, wel stressvol hoor!

Vandaag is hij weer rustiger. Hij wil nog steeds niet in z'n eentje in z'n bedje liggen, dus ik heb hem lekker tegen me aan in de draagzak nu. Dat is trouwens al een paar dagen zo, overdag wil hij alleen maar in de draagzak. Prima hoor, hij slaapt lekker zo. 's Nachts is hij wel OK op het moment, hij maakt me twee keer per nacht wakker maar valt meestal snel weer in slaap na de voeding. In het weekend gaat Michael er 's ochtends uit om Luke te voeden met een fles afgekolfde melk, dus ik heb afgelopen weekend lekker bij kunnen slapen. Heerlijk!

De afspraak met de borstvoedings deskundige vorige week was erg nuttig. Ze had veel uitleg over waarom Luke dingen doet die hij doet, wat mij gewoon veel helderheid geeft. Ze heeft me een andere aanleg techniek geleerd en het gaat nu al een stuk beter. Hoe ik Luke probeerde aan te leggen was me geleerd in het ziekenhuis, toen Luke nog erg slaperig was en niet zo goed dronk. Nu is hij geenszins slaperig als hij honger heeft maar hapt echt naar m’n tepel, en ik was vaak net een fractie te laat met hem aanleggen als hij z’n mondje wijd openhad. Ze heeft me ook geleerd hoe ik Luke kan ‘inpakken’, zodat z’n armpjes vast zitten. Het is nog steeds niet helemaal 100% OK, maar een stuk beter. Verder dus een kwestie van oefenen!

Mams is afgelopen vrijdag weer terug naar Nederland vertrokken, jammer. Het was erg prettig om zovel hulp te hebben en het was ook erg gezellig. Maar Trudy staat te springen om het roer over te nemen. Ze komt vandaag ook, dus ik krijg nog steeds lekker veel hulp. Echt een luxe hoor! Volgende week gaan Michael, Luke en ik lekker met z’n drietjes naar het nieuwe vakantie huisje van Michael’s ouders aan de kust. Heerlijk!

1 maand

Gisteren was Luke alweer een maand oud! De laatste paar dagen is hij ineens een stuk huiliger dan voorheen en slaapt minder gedurende de nacht. Ik ben dus ook supermoe en hou het kort! In het weekend was het wel OK, Michael ging eruit in de ochtend om hem dan de fles te geven (afgekolfde melk) zodat ik langer kon slapen. Maar gisteren bijvoorbeeld wilde hij alleen maar huilen in de ochtend zodat ik niet terug naar bed kon. Ik ben toen maar een stuk gaan rijden met de auto, dat bracht hem eindelijk in slaap! Afgelopen nacht was wel het ergste van wat we tot nu toe hebben ervaren met hem; ik kreeg steeds slechts een uurtje slaap voordat hij weer begon te huilen. Nou ja, ik heb in ieder geval DVDs van 'Friends' gehuurd, zodat er in ieder geval nog wat te lachen valt zo midden in de nacht!

Morgen moet ik weer naar het consultatie bureau, ben benieuwd hoeveel hij is gegroeid in de afgelopen twee weken! Op donderdag heb ik een afspraak met een lactatie deskundige in het ziekenhuis, omdat ik soms wel wat moeite heb met borstvoeding. Ik geloof niet dat het een groot probleem is aangezien ik er wel van overtuigd ben dat Luke genoeg binnenkrijgt, maar soms heb ik moeite met hem aanleggen. Dan maait hij maar met z'n armpjes zodat ik hem moeilijk eraan krijg, en vervolgens als ik hem dan eraan heb, begint hij na een paar slokjes weer te huilen en trekt (au!) zichzelf er weer af. Ik word daar dan weer gestresst van, wat natuurlijk het proces niet bevordert. Afgelopen nacht spuugde hij ook de boel onder, waar ik wel een beetje van schrok. Het was echt spugen en niet gewoon weer wat melk terug geven, want het rook enorm zuur. Ik vraag morgen wel op het consultatie bureau of dat eventueel een probleem is.