Wednesday, February 11, 2009

Bosbranden (2)

Inmiddels staat het officiele dodental op 183 als ik het goed heb, en de politie vreest dat het op zal lopen richting 300, aangezien zoveel mensen nog vermist worden. Meer dan 1000 huizen zijn verwoest. Het is echt vreselijk, en de verhalen die je hoort zijn angstaanjagend. Een collega van mij woonde in Flowerdale, dichtbij Healesville. Gelukkig was hij op tijd weg, want er is niets van zijn huis en zijn hele straat over. Dit is een bericht van hem wat op ons intranet staat:

“We lived on a small dirt road called Forest Road in the dividing range township of Flowerdale. The town has been hit hard by the bush fires with over 80% of the more than 100 houses destroyed, and 100% in our area including my house. Although we had been watching the fires all day passing to our south we expected the wind to change, but it came with suddenness and a fury that turned the sky black with smoke in a few moments and glowed red from the fires. We heard on the radio that the local fire people were evacuating so we knew it was time to go.

We had our cars ready and turned on sprinklers for the house, our pumps powered by a generator and drove out, turning north on the main road. We passed the historic landmark hotel at Flowerdale where many of our neighbours stopped (dit hotel staat nog), but headed on all the way to the town of Yea where we spent the night. Although it has been traumatic, once we heard about the enormity of what has happened to our community, we are just grateful still to be here. My wife and I would like to thank the URS community for the enormous spontaneous communication of support and sympathy. We are OK and don’t need help ourselves. We have insurance and will re-build our lives. Please give your help and support to the rest of our community, many of whom will be uninsured and have lost everything.”

Nu barst de discussie al los over of er wel zoveel mensen in the bush zouden moeten wonen, dat er meer native trees gekapt zouden moeten worden, wat voor nieuwe regels er ingevoerd moeten worden voor de wederopbouw van de dorpjes - schuilkelders? verplicht evacueren? Sommige mensen woonden al jaren in de bush, hebben de branden van 1983 overleeft, en dachten dit ook te kunnen overleven. Maar dit, daar viel niet tegen te vechten, het was als een lava of tsunami van vuur, zo'n snelheid en agressie. Huizen explodeerden, en het vuur creeerde z'n eigen klimaat. De hoeveelheid wat wordt gedoneerd door iedereen is ongelovelijk, geld maar ook spullen. Mensen zijn gevlucht met de kleren die ze aan hadden, verder niets, en velen kunnen zich nieteens identificeren.
Er is bijna geen anders nieuws op TV momenteel, alleen maar de bushfires. Die nog steeds razen overigens. Nu is er wat paniek over dat twee branden door de wind samengedreven zouden kunnen worden tot een mega-bosbrand, die te dichtbij de oostelijke suburbs van Melbourne zou kunne komen (nog steeds 20km van ons vandaan hoor), en ook dreigt te dicht bij the catchments te komen, waar Melbourne's drinkwater vandaan komt.
To be continued ben ik bang....

Sunday, February 08, 2009

Bosbranden...

Gisteren was een vreselijke dag in geschiedenis voor Victoria - vreselijke bosbranden en al 76 mensen overleden maar er wordt verwacht dat er nog meer mensen zijn overleden wat mensen nog niet weten. In huizen of autos die nog niet zijn gevonden. De meeste mensen probeerden te vluchten in autos, maar het was al te laat voor ze. Hele dorpjes zijn verdwenen, alle huizen en shops verbrand, op meerdere plekken in country victoria. Hier in Melbourne merk je er opzich weinig van, de wind waait de andere kant op dus je ruikt niets. Maar de branden zijn wel dichtbij, en het is constant op de radio en tv. Het prachtige dorpje Marysville (dichtbij Healesville voor de mensen die hier zijn geweest) is gewoon van de kaart afgebrand, niets meer van over. Minstens 700 huizen zijn verbrand. We hebben vrienden, ouders van vrienden en collegas die in deze gebieden wonen. Gisteren was de maximum 46,4 graden in Melbourne..... echt niet normaal. Wij waren bij Trudy & Guy in de airconditioning, maar die kon het zelfs niet koeler houden dan 30 binnen. En dan een sterke noorderwind, heter dan een fohn in je gezicht. Nou tel dat op bij de afgelopen twee weken super heet weer en al 6 weken geen regen. 15 meter hoge muren vuur. En dan de wind die ineens draait, en in een minuut staat je huis in de fik. Vandaag is het in Melbourne gelukkig eindelijk afgelopen met de hitte, slechts een graad of 20 vandaag.
Michael heb ik al een tijdje niet gezien, die werkt weer in een emergency coordination centre in Melbourne. Hij werkt nu al 14 uur voor z'n 12-uur shift, hopelijk zie ik hem binnenkort. Hieronder een foto van onze thermometer gisteren, het minumum en maximum van middernacht tot middernacht wordt aangegeven onderaan.

Friday, February 06, 2009

Eindelijk!

Vorige week vrijdag had Luke er eindelijk ineens genoeg van. Weken lang wilde hij alleen maar lopen maar had ons daar nog voor nodig en ja, wij moeten ook wel eens ontbijten, of eten koken, of de was ophangen. Vorige week vrijdag stond hij ineens op, en liep hij! En trots dat hij was, en wij natuurlijk ook! Eindelijk, na 19 maanden loopt meneer! En ineens gaat het supersnel. De eerste dag een paar stapjes van pappa naar mamma en weer terug, maar de volgende dag ging hij er al alleen vandoor, en vanavond waren de handjes al niet meer in de lucht (waar hij eerst nog onze handen vasthield) en rende hij al zowat! Onze baby is ineens echt een peuter geworden! Echt ontzettend leuk. Hij kletst ook wat af en herhaalt veel woorden van ons. Zijn vocabulair bestaat momenteel voornamelijk uit Engelse woorden, behalve ei, piemel (heel belangrijk, ha ha), pappa en huis. Maar hij verstaat mij wel prima, als ik ‘schoenen’ zeg, herhaalt hij ‘shoes’. Het is echt een hele nieuwe fase ineens! En natuurlijk moet je er nu weer achteraan rennen, maar vooralsnog vindt hij het lopen opzich al leuk genoeg en kunnen wij weer gewoon rustig ons ontbijt opeten terwijl Luke rondjes om de tafel loopt.

Verder hebben wij enorm warm weer hier. Vorige week hadden we drie dagen achterelkaar boven de 43 graden. Iedereen die de tennis gevolgd heeft, heeft daar vast wel iets van meegekregen. En ‘s avonds koelde het ook nauwelijks af, en om 9 uur ‘s ochtends was het alweer 35!! Echt belachelijk, en hier binnen was het ook zo achterlijk warm. Echt alles was warm, tandpasta, shampoo, alles. Een ventilator helpt dan niet echt meer, blaast alleen maar warme lucht. Op woensdag (de eerste van de drie dagen) waren Luke en ik zo’n beetje de hele dag in een shopping centre hier vlakbij, waar de airco aan was. Want wat kun je anders doen?? Binnen blijven in een huis zonder airco is geen optie. De twee dagen daarna was Luke in de creche (airco) en wij op werk (airco) dus dat was nog wel redelijk. Maar het was toch een zootje, er reden bijna geen treinen en overal viel de stroom uit, inclusief op mijn werk (maar toen was ik al naar huis gelukkig). En onze groententuin is half verbrand. Onze lieve tomaatjes verschroeiden gewoon. Sinds die hittegolf is het vervolgens elke dag boven de 30 geweest, en morgen schijnt het weer 43 te worden, maar dan wordt het eindelijk koeler. Pffffff. Je went er wel aan maar alleen tot op zekere hoogte. 45 graden, daar kan ik echt niets mee hoor!!